Βρείτε μας

Σχετικά βίντεο

Ιδιωτικοποιήσεις Μεταφορών: Απειλή ή Ευκαιρία;

Με αφορμή την επίσκεψη του Κινέζου πρωθυπουργού αλλά και της συνάντησής του με τον πρωθυπουργό της Ελλάδας Αντώνη Σαμαρά, η ιδιωτικοποίηση των λιμανιών έγινε πρώτο θέμα συζήτησης στα ελληνικά media. Ταυτόχρονα, μία νέα πρόταση των Ρώσων για το λιμάνι της Θεσσαλονίκης και τον ΟΣΕ, ξαναζεσταίνει το θέμα και το κρατά ψηλά στο σκεπτικισμό των παραγωγικών τάξεων, για το αν αυτές οι επιχειρηματικές κινήσεις αποτελούν την ευκαιρία της Ελλάδος για ανάπτυξη. 

 

       Τι σημαίνει όμως αλήθεια, ένα κινέζικο λιμάνι στον Πειραιά; Ευκαιρία εδώ θα αποτελούσε η πληθώρα των φθηνών Α' υλών που θα κατακλύσει την ελληνική παραγωγή και θα δημιουργήσει υπεραξία στα τελικά βιομηχανοποιημένα ελληνικά προϊόντα και που συνεπάγεται μικρότερο κόστος παραγωγής και μεγαλύτερη εξαγώγιμη αξία. Ένα Ρώσικο λιμάνι στη Θεσσαλονίκη και ένα Ρώσικο βαγόνι στον άξονα Θεσσαλονίκη-Βουκουρέστι; Φθηνότερη ενέργεια, καθώς οι Ρώσοι από προμηθευτές γίνονται πελάτες. Σε όλα αυτά, βέβαια, προστίθεται και η αδελφοποίηση των τριών λαών, που μπορεί να έχει ευεργετικά χαρακτηριστικά στην ελληνική οικονομία μέσω του ελληνικού τουρισμού. 

 

 

       Απειλή; Υπό προϋποθέσεις. Πρώτος κίνδυνος, το Ρωσικό μονοπώλιο στα τραίνα, που με ταυτόχρονη στοχευόμενη αύξηση της τιμής του πετρελαίου και φυσικού αερίου, θα την καταστήσει ως μόνη βιώσιμη λύση μεταφοράς. Δεύτερος κίνδυνος, τα τελικά Κινέζικα προϊόντα που μπορούν να κατακλύσουν την Ελληνική αγορά με καταστροφικές συνέπειες στις μικρές Ελληνικές επιχειρήσεις, το οποίο συνεπάγεται να στείλει και άλλους ελεύθερους επαγγελματίες/επιχειρηματίες στον βωμό της ανεργίας. 

 

      Όλα αυτά βεβαίως θα μπορούσαν να αποφευχθούν με μία προγραμματική συμφωνία που θα περιλαμβάνει τα παραπάνω. Η Ελλάδα βρίσκεται μπροστά στην πρόκληση της ανάπτυξης, η οποία όμως κρέμεται από μία λεπτή κλωστή στην περίπτωση που οι συμφωνίες που θα πραγματοποιηθούν, δεν περιλαμβάνουν “λεπτομέρειες” προάσπισης των Ελληνικών επιχειρηματικών συμφερόντων. Η κυβέρνηση θα πρέπει να στηριχθεί από όλες τις πολιτικές και παραγωγικές δυνάμεις, γιατί οι ακραίες αντιδράσεις θα φέρουν και πρόχειρες συμφωνίες. Και για να έχουμε ούριο άνεμο στις συμφωνίες θα πρέπει να ξέρουμε που πάμε και στην συγκεκριμένη περίπτωση τι θέλουμε ως Ελληνικό Κράτος!